Dane w Atlasie
Wiecie, co trafia do modelu i co zostaje w firmie.
Atlas powstaje po to, żeby użycie AI nie rozpraszało danych po prywatnych kontach. Poniżej opisujemy zasady wersji pilotażowej. Konkretne parametry zapisujemy z klientem przed pierwszym użyciem.
Stałe zasady
Kontrola jest częścią przepływu, nie obietnicą obok niego.
Najpierw kontrola, potem model
Prompt i załączniki przechodzą przez reguły po stronie serwera. Wykryte dane mogą zostać zamaskowane, a treść objęta zakazem — zatrzymana przed wywołaniem modelu.
Jedna historia firmy
Rozmowy są przechowywane w środowisku Atlasa przypisanym do organizacji, a nie na prywatnym koncie pracownika u dostawcy czatu.
Dostęp przez konto firmowe
Użytkownik loguje się przez firmowy system tożsamości. Role określają dostęp do historii, ustawień i eksportu; zakres dostępu administratora ustalamy przed pilotem.
Model jest elementem konfiguracji
Przed startem wskazujemy dostawcę, model i miejsce przetwarzania. Atlas nie przełącza danych po cichu do modelu spoza uzgodnionej polityki.
Retencja ma termin
Okres przechowywania jest ustawieniem organizacji. Po jego upływie treść rozmowy znika; zapis operacyjny może pozostać bez pełnej treści zgodnie z uzgodnioną retencją audytu.
Plik tymczasowy jest tymczasowy
Pliki potrzebne tylko do pojedynczego wykonania są usuwane po jego zakończeniu. Źródła wiedzy dodane świadomie przez firmę podlegają osobnym regułom dostępu i retencji.
Retencja startowa
Każda kategoria ma własny termin.
To wartości wyjściowe dla pilota, nie sztywny cennik danych. Ustalamy je dla organizacji przed uruchomieniem i możemy skrócić zgodnie z wymaganiami firmy.
- Historia rozmów
- domyślnie 90 dni
- Prompty i odpowiedzi
- domyślnie 30 dni
- Logi techniczne
- domyślnie 14 dni
- Pliki tymczasowe
- do końca wykonania
Przed startem
Dostajecie kartę przepływu danych dla pilota.
Nie zakładamy, że jedna konfiguracja pasuje każdej firmie. Przed podłączeniem dokumentów i kont wspólnie zamykamy cztery pytania.
Gdzie są dane?
Wskazujemy środowisko bazy, plików, kopii zapasowych oraz miejsce, w którym model przetwarza żądanie.
Kto ma dostęp?
Opisujemy role użytkownika, administratora oraz ewentualny dostęp serwisowy — wraz z zasadą jego uruchamiania i rejestrowania.
Jak długo je trzymamy?
Ustalamy okresy dla rozmów, promptów, odpowiedzi, logów, plików i kopii zapasowych. Domyślne wartości można skrócić dla organizacji.
Jaki model odpowiada?
Podajemy dostawcę, konkretny model, dozwolone warianty awaryjne oraz dane zapisywane przy każdym wywołaniu.
Przejdźmy przez wasze wymagania dotyczące danych.
Na jednej rozmowie ustalimy źródła wiedzy, rodzaje danych, wymagany okres retencji i dopuszczalne modele.